(၁၈)
July 25th
,2000 (MON)
3:00
(AM)
ေၿမာင္းေရမ်ား က
…. ေအာင္မိုး
ပါးစပ္တြင္းသို
႔ ေ၀ါကနည္းတိုး၀င္လာသည္…… ေရစီးက တအားသန္သၿဖင့္ သူဘယ္လိုမွကူးလုိ႔ မရ……
(အား……ဖူး .. ဖရူး)
လူကေရထဲတြင္
ၿမဳပ္ခ်ီတစ္ခါ
ေပၚခ်ီတစ္လွည္႔ၿဖင့္
ေမ်ာပါေနရသည္…… ၿမဳပ္သြားေသာ အခ်ိန္ေတြ ေၿမာငး္ေရညိဳပုပ္ပုပ္မ်ားက ပါးစပ္ထဲဒလေဟာတိုး၀င္လာၿပီး….. ေရစီးႏွင့္အတူ ေအာက္ေၿခသို႔ ဆြဲေခၚသြားၾကသည္…. ရုတ္တရက္ၿပန္ေပၚလာေသာ အခ်ိန္က် မွထိုေရပုပ္မ်ား ကို ပါးစပ္မွ အန္ထုတ္ႏိုင္သည္…. ဒါကလညး္ ခဏပဲၿဖစ္သည္… မႈတ္အန္ထုတ္လိုက္ၿပီးသိပ္မၾကာ ေရပုပ္မ်ား ပါးစပ္ထဲၿပန္၀င္လာကာ .. ၿပန္ၿမဳပ္သြားၿပန္သည္….. ေအာင္မိုးေၾကာက္အားလန္႔အားၿဖင့္ရုန္းကန္သည္…. တေၿဖးေၿဖး ေမာလာသည္.. အသက္ရႈက်ပ္လာသည္… ရုန္းႏုိင္စရာအားက မရွိေတာ့ ….. တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္သတိလစ္ခ်င္သလိုၿဖစ္လာသည္….. ထိုအခ်ိန္သူေခါင္းထဲရုတ္တရက္ေပၚလာသည္ကား ညဦးကတည္းက စိတ္ထဲမွ ရြတ္ေနရင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့ေသာ သံဗုေဒၶဘုရားရွိခိုးဂါထာပင္ၿဖစ္ေတာ့သည္….
စိတ္ထဲ
ေပၚလာသည္ႏွင့္
ေအာင္မိုးခ်က္ခ်င္းရြတ္ပစ္လိုက္သည္…
ေနာက္ဆံုးအားကိုးကယ္ရာမဟုတ္လား
….. ဂါထာ
တစ္ေခါက္အဆံုးတြင္….
သူ႔ကို တစ္ေယာက္ေယာက္က ဆြဲတင္လိုက္သလို…. ေရေပၚသို႔ တက္လာေတာ့ သည္…….
(ဘြမ္း…..)
(အားအား .. …. )
